Zondagochtendconcert

Zondagochtendconcert The Hague String Trio; werken van Beethoven, Kreisler en Strauss
 

The Hague String Trio

The Hague String Trio, bestaande uit Justyna Briefjes (viool), Julia Dinerstein (altviool) en Miriam Kirby (cello)

Home > Zondagochtendconcert
9 februari
10 februari

Zondagochtendconcert

Zondagochtendconcert Trio C tot de Derde; Klezer-, balkan- en zigeunermuziek

Trio C tot de Derde, bestaande uit Carel den Hertog (viool), Coos Lettink (accordeon) en Caspar Terra (klarinet)

Trio C tot de Derde

Coos Lettink en Caspar Terra over Carel den Hertog:

“Chapeau jongens! Aardige muziek! Jullie hebben zeker conservatorium gedaan?”. Die vraag wordt ons menigmaal in onze pauzes gesteld. Gelukkig hebben we dan altijd Carel als grote troef achter de hand. Want waar wij maar wat aanrommelen, heeft hij er daadwerkelijk voor gestudeerd. In de klassieke muziek wel te verstaan. Volgens Carel terug te leiden tot ‘De Grote Drie’ (nee, daar bedoelt hij ons niet mee helaas): Bach (de vader), Mozart (de zoon) en Beethoven (de heilige geest). Vooral zoonlief komt dicht in de buurt van Carel zelf; gedreven, passioneel, vol vuur en overgave, forever Young. Wie de film ‘Amadeus’ ooit heeft gezien weet precies wat wij bedoelen. Geen duf klassiek doetje, maar een allround musicus die de grenzen van het klassieke wereldje niet zozeer overschrijdt, maar simpelweg geen grenzen ziet. Ja, hij speelt in diverse klassieke orkesten, hij heeft zelfs zijn eigen strijkorkest opgericht, maar er zijn ook altijd kleinkunstenaars die begeleid willen worden, nachtclubs waar pop-arrangementen moeten klinken, en zelfs voor dirigeren en muziek samenstellen voor radio 4 draait hij zijn hand niet om.

Maar er is nog zoveel meer dan muziek. En ook daarin kent zijn passie geen grenzen: Smullen van pannenkoeken in De Potsenmaeker, squashen met onze klarinettist, literatuur (puur als hobby studeerde hij vier jaar Nederlands), middagdutjes (ook dat vol overgave!) en oppassen op z’n neefje en nichtjes, voor wie hij de favoriete oom is. Voor óns is hij de favoriete violist. En het mag een wonder heten dat hij naast al deze bovengenoemde activiteiten nog tijd ziet om zijn veelzijdigheid ook binnen ons trio te etaleren. Van verstilde melodieën en groovende begeleidingspatronen tot vurige en onnavolgbare solo’s, die Mozart in zijn stoutste dromen nog niet had kunnen componeren. Een jongen met zoveel petten op en even zovele gezichten daaronder, je zou je bijna gaan afvragen wie hij nou werkelijk is. Voor ons is het antwoord echter eenduidig: een fijne collega en bovenal een goede vriend!
 

Carel den Hertog en Coos Lettink over Caspar Terra:

Caspar, onze rots in de branding, ons baken op zee, de kapitein op het schip C tot de Derde. Wij, eenvoudige stuurlui aan wal, moeten alle zeilen bijzetten om zijn muzikale gedachtestroom te kunnen blijven volgen. Caspar is ons creatieve brein. Niet alleen een begenadigd klarinettist – virtuoos, zowel in verstild ontroerend als in waanzinnig extatisch spel – maar ook als onze huiscomponist de schepper van unieke ritmes, harmonieën en melodieën. Wij, simpele ambachtslieden op accordeon en viool, profiteren van zijn muzikale dadendrang, maar doen ook niets liever dan met toewijding, naar eer en geweten en beste kunnen zijn composities te laten schitteren.

Dit profijt beperkt zich echter niet tot het louter artistieke aspect binnen het trio. Menig bedrijf zou zich in zijn handjes knijpen met zo’n uiterst accurate en zorgvuldige administrateur. Maar hoe kan het ook anders? Caspar is niet in staat tot het leveren van half werk. Ook niet in zijn buitenmuzikale leven. Want mocht u na het lezen tot nu toe in de veronderstelling verkeren dat onze klarinettist slechts studeert, musiceert, componeert en administreert, dan heeft u het mis. Ook als levenskunstenaar pakt Caspar de zaken grondig aan.

Caspar drinkt niet zomaar een biertje, nee, hij ‘degusteert’ speciaalbier van over heel de wereld, genietend van de unieke balans tussen de verschillende mout- en hopsoorten en alle subtiele aroma’s van amandelextract tot citruszuur proevend.

Hij leest niet zomaar een boekje, nee, met ijzeren discipline baant hij zich daadwerkelijk tot aan de laatste pagina een weg door Ulysses, de verzamelde correspondentie van James Joyce en de Oxford Literature Guide binnen handbereik.

Hij slaat niet zomaar een balletje, nee, met een frustrerende precisie weet hij zijn squashmaatje en tevens collega-muzikant Carel tot waanzin te drijven, door hem alle hoeken van de baan te laten zien, lepe lobballetjes afwisselend met snoeiharde kanonskogels.

Hij kijkt niet zomaar een avondje tv, nee, met behulp van de VPRO-gids maakt hij aan het begin van de week een zorgvuldige selectie van programma’s die de moeite waard lijken, een afgewogen mix van cultuurdocumentaires, absurde humor en sport, waar nodig in verband met optredens elders in het land opgenomen met zijn onverwoestbare video-recorder (kent u hem nog, de VHS-band?).

Hij doet niet incidenteel een uurtje yoga, nee, hij doet dagelijks zijn ademshalings- en meditatieoefeningen; óók als hij ons ’s avonds over de woelige baren van de speciaalbier-zee heeft geloodst, zit hij de volgende ochtend, terwijl wij noodgedwongen voor pampus onze roes uitslapen, in lotushouding op z’n yogamat.

Kortom; een gezonde geest in een gezond lichaam, maar allesbehalve voorspelbaar. Want hoeveel jaar wij hem nu ook al kennen, hij blijft ons verrassen, zowel als vriend als ook in zijn onvoorspelbare klarinetsolo’s en verbluffende composities.


Carel den Hertog en Caspar Terra over Coos Lettink:

Coos, ooit ons speelkameraadje uit de buurt, later onze klasgenoot, huisgenoot, studievriend en zeer gewaardeerde collega, tegenwoordig het gezinshoofd, de vaderfiguur van de familie die Trio C tot de Derde is. Dat wij Coos nu als de Pater Familias beschouwen, heeft ongetwijfeld alles te maken met de grootste rolverandering in zijn privéleven. Hè, ’t Trio, dat is toch z’n privéleven? Ja ook, maar het is accordeonisten eigen om van twee walletjes te eten: links de knoppen, rechts de toetsen. Welke knoppen hij thuis beroert (zeker niet beroerd, naar wij hebben vernomen) en welke knoppen hij bij ons bespeelt, laten we graag aan de fantasie van de lezer. Maar dat Coos als harmonische en ritmische basis bij ons ook figuurlijk aan de knoppen zit, moge duidelijk zijn. In 2010 werd Coos de gelukkige vader van een prachtige zoon. Deze in-slag in zijn persoonlijke leven had, ondanks de aanvankelijke aan-slag op zijn nachtrust, een positieve weer-slag op zijn rol binnen het trio, en kreeg in een even zo vaderlijke toewijding aan ons zijn be-slag. Kon Coos vroeger nog wel eens onvoorbereid, ongekamd en ongeschoren ten tonele verschijnen, niet precies wetend hoe laat wat en waar, en met een accordeon die nog snel even met schroevendraaier en stage-tape van een total loss moest worden gered, tegenwoordig heeft Coos z’n zaakjes goed op orde:

Voor elk optreden tot in de puntjes voorbereid, eventuele verzoeknummers uitgezocht en ingestudeerd, en vingerfit; Bij elk optreden strak in pak, gestreken blouse, gepoetste schoenen, gladgeschoren wangetjes, een beetje vet in ’t haar; De mailcorrespondentie met de opdrachtgever en aantekeningen van de gevoerde telefoongesprekken in drievoud uitgeprint en ingebonden; Een uitdraai van de route naar het speeladres volgens de ANWB, Routenet, en Google Maps, alsmede diverse routevarianten bij eventuele files en/of wegversperringen, veilig opgeborgen in z’n speciaal daarvoor bestemde geplastificeerde mapje; Onderweg scherp en alert achter het stuur, wij klierend op de achterbank; Op het podium de serieuze en strenge bewaker van de maat. Bewaart de rust als wij ons voor het publiek uitsloven in solistische strapatsen; Zitten wij dan na afloop van ons optreden volledig afgepeigerd met een pakje appelsap in een hoekje, ja dan is het moment daar, voor Coos, om uit z’n rol te stappen en net als vroeger, onder het genot van een biertje, z’n trekzak nog eens te voorschijn te halen en voor de laatst overgebleven gasten luidkeels het hele Nederlandstalige repertoire van 1900 tot nu de revue te laten passeren. Na deze Coos-show, waar wij ook met volle teugen van hebben genoten, rijden we gedrieënlijk, moe maar voldaan, terug huiswaarts, aan de hand van één van de door Coos uitgezochte routes, en zetten we Coos af bij z’n enige échte familie, het warme nest van vrouwlief en kind.

Programma: klezmer-, balkan- en zigeunermuziek (met uitgebreide mondelinge toelichting)
 

Zondagochtendconcerten

Zondag 10 november 2019
Van Swieten Society, triobezetting bestaande uit Heleen Hulst (viool), Diederik van Dijk (cello) en Bart van Oort (fortepiano)
Programma: werken van Haydn, Mozart en Beethoven

Zondag  8 december 2019
Willem Mook (luit)
Programma: ‘Het muzikale leven van Constantijn Huygens’

Zondag 12 januari 2020
The Hague String Trio, bestaande uit Justyna Briefjes (viool), Julia Dinerstein (altviool) en Miriam Kirby (cello)
Programma: werken van Beethoven, Kreisler en Strauss

Zondag 9 februari 2020
Trio C tot de Derde, bestaande uit Carel den Hertog (viool), Coos Lettink (accordeon) en Caspar Terra (klarinet)
Programma: klezmer-, balkan- en zigeunermuziek

Zondag 8 maart 2020
Duo Sophie-Louise, bestaande uit Louise Berendsen (dwarsfluit) en Sophie van Dijk (harp)
Programma: werken van onder meer Ravel, Chopin en Fauré


Verdere informatie

De zondagochtend concerten starten om 11:30 uur en duren een uur, inloop met een kopje koffie of thee in de Oudhollandse keuken van Hofwijck is vanaf 11:00 uur. Voor de concerten zijn een beperkt aantal plaatsen beschikbaar. U kunt kaarten reserveren via secretariaat@hofwijck.nl onder vermelding van het betreffende concert en het aantal te reserveren plaatsen. Kaarten voor de concerten kosten  € 17,50 voor leden van de Vereniging Hofwijck, niet-leden betalen € 19,50 per concert. Zie voor meer informatie over de volledige concertreeks www.hofwijck.nl

Huygens’ Hofwijck
Westeinde 2A
2275 AD Voorburg
070 387 2311
www.hofwijck.nl